Op ieder potje past een dekseltje

“Op ieder potje past een dekseltje.” Bullshit! Liefde is geen Tupperware. Er zijn namelijk miljarden potjes én miljarden dekseltjes op deze wereld, allemaal uniek. En wie op zoek gaat naar ‘dat ene potje’ komt bedrogen uit. Zo simpel is het. Er zijn echter nog heel veel singles die geloven, en vooral wachten, op ‘die ene’. Dat ene dekseltje dat aan alle verwachtingen – en meer nog – aan alle wensen voldoet. Die ene man die zowel romantisch, als mannelijk, loyaal én een beetje ondeugend is. Of de onafhankelijke vrouw die haar eigen boontjes dopt, maar wel om vijf uur het eten klaar heeft, een drukbezet leven leidt én tijd heeft om vier keer per week te sporten voor een sportief figuurtje. Het complete plaatje! Of zoals ik het zie, het verknipte plaatje.

Liefde is kinderspel

Want waar we zeggen dat we op zoek zijn naar één dekseltje, zijn we in feiten op zoek naar tien verschillende dekseltjes in één persoon. Ik vergelijk het altijd met een stam, een dorp van heel vroeger. Een aantal verschillende tenten rondom een groot vuur met in iedere tent een andere man. Als we het dorp rondgaan dan zien we: ‘de leider’, ‘de verzorger’, ‘de entertainer’, ‘de romanticus’, ‘de jager’, ‘de boer’, ‘de kok’, …  

Iedere man heeft zijn eigen rol met de daarbij horende karaktereigenschappen en fysieke kenmerken. De leider is groot en krachtig, de verzorger is zorgzaam en betrokken, de entertainer heeft goede humor, de jager is in topconditie, de kok heeft oog voor detail, enzovoorts. Allemaal dekseltjes, allemaal anders. De theorie van nu wijst uit dat met name vrouwen op zoek zijn naar een heel dorp in één man! Dat is natuurlijk onrealistisch en maakt de zoektocht naar dat ene dekseltje praktisch onmogelijk.  

Maar hoe zit het dan wel? Om even door te gaan op die potjes en dekseltjes, moet je het zo zien: Je kent vast nog wel het kinderspeelgoed van vroeger, een houten kistje met een vierkante, een driehoekige en een ronde ingang en bijpassende voorwerpen die je dan door dezelfde vorm moest duwen. Klinkt herkenbaar? Mooi. Dan durf ik ook te wedden dat iedereen wel eens heeft geprobeerd – of gezien dat een kind het probeerde – om het vierkante voorwerp door het ronde, en het driehoekige voorwerp door het vierkante gaatje te duwen. Simpelweg om aan te tonen dat het past! En daar is precies waar het is misgegaan. Want dan was er een volwassene die zei: “Nee, je moet het ronde voorwerp door het ronde gaatje, en het vierkante voorwerp door het vierkante gaatje duwen!” Maar waarom eigenlijk? Het past toch? Het voorwerp zit in het kistje, doel behaald. Toch?

De vonk slaat niet over in je broek

Waar we te weinig bezig zijn met hoe iets voelt (of het past), zijn we veel te veel bezig met wat we vinden (of het hoort). Zo ook tijdens het daten. Wat is de eerste vraag die je krijgt van je beste vriend of vriendin, ouders of buurvrouw wanneer je met een nog onbekende op eerste date bent geweest? “En? Wat vond je van hem/haar?” Er wordt eigenlijk – jammer genoeg – nooit gevraagd: “Hoe voelde je je bij hem/haar?” Maakte hij/zij je aan het lachen en kon je echt jezelf zijn? Waar we zo ontzettend goed kunnen oordelen, zijn we vergeten hoe het is om echt te voelen, te ervaren. Tegenwoordig hechten we meer waarden aan onze mening of de meningen van anderen en vinden we het gek wanneer er op die eerste date, wat eigenlijk helemaal geen ‘eerste date’ is – maar daar kom ik later op terug, geen vonkje overspringt. Maar omdat jij zo druk bezig bent om te analyseren of de man tegen over je wel Insta-waardig is, of wat je vrienden van deze vrouw zullen vinden, kom je nooit écht bij je gevoel. En daar – in dat hartje van jou, waar je enkel met je gevoel kunt komen – daar ontstaat die vonk. Niet in de wolken, niet in je broek en ook niet in je hoofd.  

Nu dan nog even over die ‘eerste date’, die oh zo spannende eerste date waar letterlijk alles vanaf hangt. Die mag je vanaf nu absoluut geen ‘eerste date’ meer noemen. Het is namelijk slechts een eerste ontmoeting. Niets meer, niets minder. Er zijn zo ontzettend veel singles die niet verder komen dan deze zogenaamde eerste date, en als je ze achteraf vraagt waarom niet, dan is negen van de tien keer het antwoord: “Tja, het was hem gewoon niet.” Terwijl als je doorvraagt naar wat er dan mis aan was; “Was hij onaardig of hadden jullie geen raakvlakken? Voelde je je onprettig?” Dan is het antwoord vaak: “Oh nee hoor, we hebben de hele avond gezellig gepraat, flink gelachen ook en hij stelde me op mijn gemak. De tijd vloog voorbij…” Zie je wat hier gebeurt? Het positieve gevoel wordt vervangen door een mening, gebaseerd op het feit dat je misschien meer van een eerste date had verwacht. Daarom (!) is, voor eens en voor altijd, een eerste ontmoeting géén eerste date.

Het past

Dus, voor alle potjes en dekseltjes die deze blog lezen en het aandurven om hun principes, vooroordelen en verwachtingen wat betreft daten aan de kant te zetten, om zo écht iemand te leren kennen? Ik help je graag om door middel van mijn singles coaching en/of relatiebemiddeling met trots te kunnen zeggen: “Het past!”